Όταν ο συνεντευκτής κάνει τη συνέντευξη καφενείο!

Σίγουρα όλοι έχουμε περάσει από μια συνέντευξη. Όλοι έχουμε προετοιμαστεί, έχουμε αγχωθεί, έχουμε απογοητευτεί και έχουμε πετύχει κάτι μοναδικό. Τι γίνεται όμως όταν ο συνεντευκτής απέναντί σου κάνει τη συνέντευξη καφενείο?

Ο επαγγελματισμός είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία ενός σωστού υποψηφίου. Τι γίνεται όμως όταν ένας συνεντευκτής χάνει τον δικό του? Σε προηγούμενο άρθρο είδαμε πως ό,τι και να γίνει ένας υποψήφιος δεν πρέπει να χάνει ποτέ την ψυχραιμία του. Ο συνεντευκτής μπορεί να προσπαθεί να σε φτάσει στα όρια σου για να σε τεστάρει, μη πέσεις στη παγίδα του. Να είσαι πάντα σωστός και επαγγελματίας. Ό,τι και να πει έχεις τον τρόπο και την απάντηση μέσα σου, αρκεί να πιστεύεις σε σένα.

Σε μία συνέντευξη όταν σπάσει ο πάγος και οι δυο μεριές χαλαρώνουν. Πρόσεξε όμως! Εσύ μη χαλαρώσεις. Μη προσπαθήσεις να περάσεις τη συνέντευξη για καφενείο. Όσο χαλαρός κι αν είναι ο συνεντευκτής εσύ πρέπει να είσαι επαγγελματίας.

Βρέθηκα χθες σε μια συνέντευξη όπου ο συνεντευκτής προσπάθησε να μου πουλήσει το επάγγελμά του. Στην αρχή όλα πήγαν κατά γράμμα αλλά μετά… Μετά άρχισε το καφενείο. Τα επιχειρήματα χάθηκαν και ξεκίνησε μια ανελέητη προσπάθεια να με πείσει πως ο τρόπος σκέψης μου ήταν λάθος. Ο τρόπος σκέψης μου που πριν δυο λεπτά εκθείαζε, τώρα του φαινόνταν λάθος και όλα αυτά επειδή του είπα τη λέξη «αλλά». Χωρίς να με αφήσει να ολοκληρώσω τη σκέψη  μου ξεκίνησε ένα παραλήρημα για τη νέα γενιά και πως τα «αλλά» και τα «αν» μας καταστρέφουν. Νόμιζε πως είχε μπροστά του έναν υποψήφιο ο οποίος θα παρέδιδε πνεύμα και θα έβαζε την ουρά κάτω από τα σκέλια. Έτσι όταν του είπα πως τα «αλλά» και τα «αν» είναι μια ολόκληρη θεωρία τότε ξαφνιάστηκε. Όταν του είπα πως η θεωρία των «what if» σεναρίων βασίζεται στα «αλλά» και τα «αν» έχασε κάθε λογική. Τότε προσπάθησε να μου πουλήσει τις απολαβές της θέσης. «Μετά από ένα χρόνο θα παίρνεις Χ λεφτά». Όταν προσέβαλε τη θέση εργασίας που ήδη έχω και μου είπε «μείνε εκεί και βγάζε τόσα» τότε κατάλαβα ότι απλά προσπαθούσε απεγνωσμένα να με βάλει στην ομάδα του και ότι με ήθελε απεγνωσμένα. Ο ίδιος τα έχασε όταν του είπα πως δεν χρειάζεται να προσπαθεί να δελεάσει τον τραπεζικό μου λογαριασμό αλλά πρέπει να προκαλέσει το μυαλό μου αν θέλει να δουλέψω γι’ αυτόν, τα έχασε. Τον ευχαρίστησα για τον καφέ που ήπιαμε και έφυγα.

Η ιστορία αυτή θέλει να πει πως ότι και να γίνει σε μια συνέντευξή δεν πρέπει ποτέ να χάνεις τη ψυχραιμία σου και τη λογική σου. Η σκέψη σου και η λογική σου είναι δικά σου. Κανείς δεν θα τα προσβάλει. Κανείς επαγγελματίας. Δε φτάνει να είσαι εσύ προετοιμασμένος για μια συνέντευξη, πρέπει και ο συνεντευκτής σου να ξέρει τη δουλειά του. Πίστευε σε σένα και στις δυνατότητες σου και μην αφήνεις κανέναν να σε προσβάλει θέτοντας τα λεφτά σαν προτεραιότητα. Τα λεφτά θα έρθουν σε επόμενη συνάντηση.

Και το «αλλά» που τα ξεκίνησε όλα? Μετά από σχόλιο για τη δουλειά μου και για το πόσο καλά πληρώνει η δικιά του δουλειά ήθελα απλά να ρωτήσω «Ωραία όλα αυτά, αλλά, μπορείτε να μου περιγράψετε μια μέρα εργασίας?». Ποτέ δε θα το μάθει. Άλλα εγώ έμαθα όσα χρειαζόμουν.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *